Annelies Bosman, INZO-verpleegkundige

"De collega’s zijn altijd bereid om vragen te beantwoorden of een extra woordje uitleg te geven."

Annelies kwam via haar stage terecht in het UZA. Haar passie ging toen al uit naar de intensieve zorg, zo blijkt ook uit haar eindwerk over de verzorging van de patiënt met een externe ventrikeldrain. Momenteel volgt ze een banaba-opleiding die ze combineert met haar werk in het UZA.

Een stage met extra’s

“Via een docent kon ik een stage te pakken krijgen in het UZA. Een hele leerrijke stage, die me deed beslissen om hier na mijn studie te komen werken. Tijdens mijn stage kreeg ik ook de kans om informatie te verzamelen voor mijn eindwerk. Hierin behandelde ik de verpleegkundige verzorging van de patiënt met een externe ventrikeldrain. Via een enquête peilde ik naar de kennis bij de verpleegkundigen. Mijn conclusies bundelde ik in een aantal aandachtspunten, in de vorm van een poster. Die poster hangt nu nog steeds op de afdeling!”

Veel kansen om bij te leren

“Een universitair ziekenhuis is helemaal anders dat wat ik gewoon was. Veel groter, maar ook veel meer gespecialiseerd. Je krijgt hier veel kansen om bij te leren, vaak over niet-alledaagse ziektebeelden. De collega-verpleegkundigen, maar ook de artsen, zijn altijd bereid om vragen te beantwoorden of een extra woordje uitleg te geven. De artsen willen je ook echt iets bijleren. Zo mocht ik bijvoorbeeld een operatie bijwonen van de plaatsing van een ventrikeldrain. Tijdens de operatie legde de assistent uit wat er gebeurde, zodat ik stap voor stap kon volgen. De arts had immers onthouden dat dit onderwerp mij sterk interesseerde. Wat ik ook erg op prijs stel, is dat je als verpleegkundige niet louter als uitvoerende werkkracht wordt beschouwd. De artsen doen niet uit de hoogte of zo, ze zien je als een volwaardige collega.”

Specifieke kennis en ervaring op intensieve zorg

“De intensieve zorg sprak me vooral aan omdat je met patiënten in kritieke toestand te maken krijgt. De beslissingen die je neemt, kunnen dus ook echt levensreddend zijn. Op INZO gaat het er ook vaak technischer aan toe. Je hebt echt heel specifieke kennis en ervaring nodig. Hier is ook meer sprake van vernieuwing dan op andere verpleegkundige afdelingen. Dat houdt me alert; zo blijft het spannend.”

Sporten met collega’s

“Er wordt veel over gepraat op onze afdeling, maar ik heb me zelf nog niet ingeschreven voor een fitheidstest. De zumbalessen lijken me anders wel leuk. Vorig jaar hebben enkele collega’s ook meegedaan met ‘UZA goes Mont Ventoux’. De anderen sprongen toen in voor degenen die mee de berg opgingen. Die collegialiteit is ook kenmerkend voor INZO: ooit was er een trouwfeest van iemand van één van de andere INZO-afdelingen. Alle collega’s waren uitgenodigd, dus om hen allemaal de kans te geven om bij het feest te zijn, hebben de collega’s van de andere INZO’s voor de vervanging gezorgd.”

Werken en studeren tegelijk

“Ik hoop hier nog heel lang te kunnen blijven werken. Ik heb nog veel te leren! Momenteel volg ik een banaba-opleiding om me te specialiseren in spoed en intensieve zorgen. Ook hierin voel ik me enorm gesteund door het UZA. Niet alleen door het educatief verlof dat ik krijg om de opleiding te volgen, maar ook omwille van de hulp die ik krijg bij mijn eindwerk. De artsen geven me tips over medische publicaties die interessant zijn, of over zaken waar ik specifiek op moet letten. Studeren en werken tegelijk heeft als voordeel dat je meteen de theorie kan omzetten in de praktijk. Als je iets niet begrijpt, kan je het ook eens vragen aan een collega met meer ervaring.”

UZA trekt aan is de jobsite van het © Universitair Ziekenhuis Antwerpen, Wilrijkstraat 10, 2650 Edegem

LGBT Health also encourages further research and increased funding buy viagra caps online addarol https://www.levitradosageus24.com/ in this critical but currently underserved domain.